Kalktım bir sabah erkenden
Baktım, kuşlar cıvıldıyor penceremden
Yatağım yumuşacıktı
Mutluyum dedim içimden
Yine de döndüm durdum
Annem geldi çok geçmeden
‘’Hadi kalk kızım!’’ dedi hiç beklemeden

Mutfağa geçtim
Gerçeklerle yüzleştim
Babam yine dertliydi
Annemse çok bitkindi
Okula gidecektim 
Sınavlar beni beklerdi
Bir kuş öttü yine
Sordu ‘’Hala mutlu musun?’’ diye

Servisime bindim
Yolda sosyal medyaya girdim
Herkes ışıl ışıldı
Parlak kıyafetlerle bahçelerde 
Çok eğleniyorlardı
Kimse dertli sayılmazdı

Hey, kuş neredesin?
Peki ya ben? 
Dedim içimden
Kuş durdu baktı
Sen de uçsan benim gibi
Konardın belki
Bir pencereden içeri

Çok uzaklara gitsen de
Komik şeyler görürdün
Tutamazdın kendini
Başka bir pencerede
Üzgün bir çocuk karşılardı seni
Anlardın, beklediği gibi
Olmamıştır istediği

Coşkuyla zıplayan da olurdu
Hüzünle ağlayan da 
Kim bilir belki
Korkudan köşeye saklanan da

Az gidip uz gitsen
Bir gün kendi pencerene gelsen
Belki de şöyle söylerdin kendine
Fotoğraflar başka türlü olsa da 
Pencereler yalan söylemez asla

Gerçek olunca dünya
Sana da bana da 
Aynı şeyler olur aslında
Bu sırrı saklamayı sakın unutma!