Çocuklar için Öyküler

Benim adım Lili. Sekiz yaşındayım. Yıllar çok hızlı geçiyor doğrusu!
Arkadaşlarım boyumun çok uzun olduğunu söylüyor. Sırık gibiymişim. 
Okuldaki dolapların en üst rafına yardım almadan bir tek ben uzanabiliyorum. 
Yoksa bu iyi bir şey değil mi?
***
Gözlük takıyorum. Dört göz diyorlar bana.
Rengarenk gözlüğüm benim kadar eğlenceli. Acaba bunu başkaları da görüyor mu?
***
Ayaklarım biraz büyük. Koca ayakmışım. 
Yere sağlam basıyorum aslında.
***
Konuşmayı çok seviyorum. Ah ben ne gevezeymişim. 
Sorular sordukça çok şey öğreniyorum bence. 
***
Uyumaktan çok hoşlanıyorum. Rüyalarımda hep heyecanlı yolculuklar yapıyorum. 
Bunlardan birinde yemyeşil bir bahçede yürüyordum. 
Annem ‘’Kızım biraz dur artık. Bu kadar enerjiyi nereden buluyorsun?’’ diye sordu.
‘’Aramıyorum ki hepsi içimde.’’ dedim gülerek.
***
Uçsuz bucaksız tepelerde koşmaya başladım. Bu sefer de babam seslendi: 
‘’Lili çok sabırsızsın.Bizleri beklesene biraz.’’ 
Ben de ona ‘’Koşarken çok eğleniyorum!’’ dedim. 
Sahi ‘’İleride sporcu olur muyum sence?’’
***
Uçurumun kenarına ilk ben ulaştım. Atlamak için içimden sayarken 
’’Korkusuzluğun başına iş açacak.’’ dedi anneannem. 
‘’Denemeden göremeyiz ki?’’ diye karşılık verdim. 
Bilmiyordu ama uykularımda oradan defalarca atlamıştım.
***
Bir baktım ki kanatlanmış uçuyorum. Bulutlara dokunmak gibisi yok. 
Bir ses duydum o anda ‘’Sen uçamazsın. Çabuk aşağı in.’’ diyordu.
‘’Eee uçuyorum ama! Yaptığıma baksana.’’ dedim güldüm. 
***
Birden yağmur yağmaya başladı. 
Şıpır şıpır damlalar yüzüme değerken onları yakalamaya çalıştım. 
Biri ‘’Çabuk içeri gir ıslanacaksın. Hasta olacaksın.’’ diyordu. 
‘’Yağmurda ıslanmanın keyfini sen hiç yaşamadın mı?’’ dedim gözlerimi açarak.
***
Şimdi de bir ormandaydım. Bir fil çıktı karşıma. 
‘’Boyundan büyük işlere kalkışma.’’ diyordu başka bir ses. 
Benim içimde de kocaman filler var, kimsenin haberi yok ama!
***
Ormanın içlerine doğru ilerledim. Sesler hala peşimdeydi. 
‘’Tek başına yolu bulamazsın. Hadi evine dön.’’ diyordu biri.
‘’Belki evim burasıdır.”  dedim en yakındaki ağacı kucaklarken.
***
Bir kaplan takıldı peşime. Hızla koşmaya başladım. 
Şimdi ne yapacaktım? Yoksa ona yem mi olacaktım? 
‘’Ben sana dememiş miydim? Bir kere de söz dinlesen.’’ sesini duydum bu kez de.
***
Sahi benim kanatlarım yok muydu?
Yükselirken kaplana el salladım. ‘’Kim olduğumu hatırladım.’’ dedim uzaklaşırken.
***
Ne çabuk unutmuştum kanatlarımı. 
Hızla koşan bacaklarım, suda palet gibi yüzen ayaklarım vardı. 
Kollarım istediğim yere uzanabiliyordu. Bunları nasıl oldu da görmemiştim?
***
Gözlerimi açtım kocaman. Bana kim yardım edecekti?
Her şeyi tutmamı sağlayan parmaklarıma baktım. 
Heyecanla atan kalbime dokundum. Hepsi benimleydi. 
***
Bunların hepsi bendim. İstediğim her şeyi yapabilirdim aslında.
Yeryüzüne iniş yaptım usulca. Koca ayaklarım sağlam bir şekilde yere bastı ve uyandım. 
Rüya bitmişti.
***
Evet, sırrı çözdüm! Artık yeteneklerimin farkındayım. 
Ben Lili. Hala sekiz yaşındayım ve bir bilseniz neler neler yapabiliyorum!