Âla ‘’Sen de nereden çıktın?’’ diye korkuyla seslendi. Tavşi ormanda nasıl da ‘’Pat!’’ diye önüne düştü? Hiç beklemeden ‘’Burası benim evim. Asıl sen burada ne yapıyorsun?’’ diye cevapladı. Arkadaşları ona hep Tavşi diye seslenirdi. Her birinin farklı bir ismi vardı. Bazı tavşanlar kahverengi bazısı ise gri olurdu. Tavşi ise bembeyazdı. Göbeğindeki tüyler her hareketinde havalanırdı….
Etiket: çocuk edebiyatı
Uykudan Önceki Lezzet
Burak kulağını açtı, pür dikkat etrafı dinledi. Çıt çıkmıyordu. Babasının horlaması hariç. Onun da uyuduğundan emin olduktan sonra sessizce bir adım attı. Mutfağa ulaştığında dolabın üstündeki o ışıltı kutuyu bulması hiç zor olmadı. Pijamasının kocaman ceplerine kimseyi kuşkulandırmayacak kadar çikolata doldurdu. Bir iki tane ona fazlası ile yeterdi zaten. Odasına geri döndüğünde nefesini tuttu. İlk…
Doğruyu Söyle
Ata’ya ‘’Benimle dalga geçme. Hoşuma gitmiyor.’’ dedim. Hem de kaç kere. Fakat o her defasında ‘’Tarz değilsin.’’ diyerek karşıma geçip gülmeyi tercih etti. Bu hiç komik değil. O gün yine aynısı oldu. Özlü sözünü söyledi ve kendi çarpık dişlerine bakmadan ağzını kocaman açarak gülmeye başladı. ‘’Sen kendine bak!’’ diyerek oyun odasından çıktım. Kapı kapkaranlık bir…
Tık, tık, tık!
Ayla anneannesi ile birlikte yaşıyordu. Geçen sene annesine veda ettikten sonra anneannesinin bahçe içindeki, upuzun ağaçlarla kaplı evi, onun yeni yuvası oldu. Odası en büyük sığınaydı. Bazen yorganın altına girer, çöken karanlıkla birlikte gözlerden kaybolmak isterdi. En büyük dileği kimsenin ona soru sormamasıydı. Böylelikle hoşlanmadığı şeyler hakkında konuşmak zorunda kalmazdı. Günlerdir aklından aynı düşünce geçiyordu…
Kırık Pastel Boya
Yılın en heyecanlı günü gelip çattı. Dilek perisi Nunu’nun en yoğun zamanı. Çünkü bugün nisan ayının son günü. Bora sabah erkenden kalktı. Resim defterinden bir sayfa kopardı. Eskimesine rağmen vazgeçemediği kırık pastel boyalarla dolu kutuyu eline aldı. Beyaz, mavi, siyah ve gri renklerini seçti. Antartika’yı anlatacağı resmi için ilk çizgiyi atmaya hazırdı. Küçükken izlediği çizgi…
Lunaparka Biri Aranıyor
Canım çok sıkkın. Bugün annem işten yine uyku saatime yakın döndü. Odamın kapısını açtı. ‘’İyi geceler Sinem!’’ dedi ve odasına çekildi. Hepsi bu. Belki bana sorular sorar diye bekledim. Mesela ‘’Günün nasıl geçti? ’’ dese ne güzel olurdu. Ben de ‘’Anne kimse benimle ilgilenmiyor. Ben galiba görünmezim.’’ diye karşılık verirdim. Acaba annem merak edip de…
Labirent Kafe
Eda Labirent Kafe’nin tam önündeydi. İşlemeli, kocaman ana kapıdan geçti. Ayağını içeri uzattı. Yerler masmavi bir halıyla kaplanmıştı. Duvarda ise kocaman bir fotoğraf yer alıyordu. Hızla akan nehrin üzerinde botla ilerleyen ve heyecanı yüzlerinden okunan insanlar vardı. Eda bir süre gözlerini onlardan alamadı. Burayı nereden duyduğunu bir türlü hatırlayamasa da çok merak ediyordu. İçeri geçecekti…
O Mu? Bu Mu?
Lale, ailesinin ısrarı sonrası yaz kampına katılmaya karar verdi. Okuldan arkadaşları ile geldiği bu kamp, ormanın girişinde yer alıyordu. Çevrede onlardan başka kimse yoktu. İlk gün etkinlikler bittikten sonra Lale uzaklardan uluyan bir köpek duydu. İçinden ‘’Dur, gitme!’’ diyen sese rağmen oraya doğru yürümeye başladı. Güneş batalı çok olmuştu. Her adımda duyduğu hışırdayan yaprakların sesi…
Bu Oyun Hep Sürsün
Rüzgar ‘’Hoşgeldiniz!’’ diye fısıldadıAğaçlar sallandıYapraklar heyecanlaHavalara fırladıDaldaki kuş kanatlandıToprak yumuşadıDoğanın dansı başladı ***************************** Birden bir köpek havladıPatır patır adımlar attıHızla koşan bir çocukOna doğru yaklaştıBu oyun hep vardıBiri diğerini mutlaka yakalardı *****************************Nefes nefese koştularSonra birbirlerine kavuştularArtık mutluydularGüneş onlara el salladıHerkesin içi ışıldadıDoğa canlandıYarın bu oyunYeniden oynanacaktı
Çocuk Muyuz Biz?
Erdi taşımakta zorlandığı sırt çantasını ‘’Bunlar çok ağır ya!’’ diyerek hızla odasının bir köşesine fırlattı. Okul kitapları, defterler, proje malzemeleri, boyalar, kalemler, spor kıyafetleri… İçinde o kadar çok şey vardı ki! Birden savrulan çantasından düşen not kağıdı gözüne çarptı. Tek hareketle arkasını döndü. Yerde duran kağıdı aldı. Kargacık burgacık el yazısını okumaya başladı. ‘’Kendine çok…
Çocuklar için Öyküler 