Etiket: çocuk edebiyatı
-
O Mu? Bu Mu?
Lale, ailesinin ısrarı sonrası yaz kampına katılmaya karar verdi. Okuldan arkadaşları ile geldiği bu kamp, ormanın girişinde yer alıyordu. Çevrede onlardan başka kimse yoktu. İlk gün etkinlikler bittikten sonra Lale uzaklardan uluyan bir köpek duydu. İçinden ‘’Dur, gitme!’’ diyen sese rağmen oraya doğru yürümeye başladı. Güneş batalı çok olmuştu. Her adımda duyduğu hışırdayan yaprakların sesi…
-
Bu Oyun Hep Sürsün
Rüzgar ‘’Hoşgeldiniz!’’ diye fısıldadıAğaçlar sallandıYapraklar heyecanlaHavalara fırladıDaldaki kuş kanatlandıToprak yumuşadıDoğanın dansı başladı ***************************** Birden bir köpek havladıPatır patır adımlar attıHızla koşan bir çocukOna doğru yaklaştıBu oyun hep vardıBiri diğerini mutlaka yakalardı *****************************Nefes nefese koştularSonra birbirlerine kavuştularArtık mutluydularGüneş onlara el salladıHerkesin içi ışıldadıDoğa canlandıYarın bu oyunYeniden oynanacaktı
-
Çocuk Muyuz Biz?
Erdi taşımakta zorlandığı sırt çantasını ‘’Bunlar çok ağır ya!’’ diyerek hızla odasının bir köşesine fırlattı. Okul kitapları, defterler, proje malzemeleri, boyalar, kalemler, spor kıyafetleri… İçinde o kadar çok şey vardı ki! Birden savrulan çantasından düşen not kağıdı gözüne çarptı. Tek hareketle arkasını döndü. Yerde duran kağıdı aldı. Kargacık burgacık el yazısını okumaya başladı. ‘’Kendine çok…
-
Doğruluk Mu? Cesaret Mi?
Çınar bir çırpıda ‘’Olmamış işte! Mavi kazağın altına yeşil pantolon giyildiğini hiç gördün mü?’’ diye söyleyiverdi. Umut dolu gözlerle kendini aynada süzen arkadaşı Bulut ona döndü. Gülümseyerek ‘’En azından üstündekilerden uyumlu. Kırmızı ile kahverengiden daha güzel bir ikili oldukları kesin.’’ diyerek karşılık verdi. O da ‘’Haklısın, moda benden sorulmaz.’’ diyerek güldü. Çınar festival alanındaydı. Nisan…
-
Kaçış Planı
Ara, anne ve babasına dönüp ‘’Bir gün beni de Gürcistan’a götürürsünüz değil mi?’’ diye sordu. Gözleri ışıl ışıldı. Duyacağı cevapla havalara uçması an meselesiydi. Seyahat etmek gibisi var mıydı? Hiç bilmediği sokaklarda koşmak, oradaki çocuklarla yabancı dilde anlaşmaya çalışmak, ilk defa tadacağı yemekler yemek… Bunların hepsi Ara için yepyeni bir dünyaya açılmak gibiydi. Koltuğun ucuna…
-
Pencereden Pencereye
Kalktım bir sabah erkendenBaktım, kuşlar cıvıldıyor penceremdenYatağım yumuşacıktıMutluyum dedim içimdenYine de döndüm durdumAnnem geldi çok geçmeden‘’Hadi kalk kızım!’’ dedi hiç beklemeden Mutfağa geçtimGerçeklerle yüzleştimBabam yine dertliydiAnnemse çok bitkindiOkula gidecektim Sınavlar beni beklerdiBir kuş öttü yineSordu ‘’Hala mutlu musun?’’ diye Servisime bindimYolda sosyal medyaya girdimHerkes ışıl ışıldıParlak kıyafetlerle bahçelerde Çok eğleniyorlardıKimse dertli sayılmazdı Hey, kuş neredesin?Peki ya ben? Dedim…
-
Hayal Arkadaşım
Canım arkadaşım Buket, Görmeden hiç kimseyle arkadaş olmamıştım. İyi ki o gün online oyuna katılıp seninle tanışmışım. Sen de benim kadar şaşkın mısın? Bu sana attığım kaçıncı email artık sayamıyorum. Biliyor musun ben Antalya’ya hiç gitmedim. Bana gönderdiğin fotoğraflar o kadar güzel ki ayaklarımı şapur şupur denize soktuğumu hayal edebiliyorum. Hani kızgın sulardan serin sulara…
-
Kulaktan Kulağa
Ayşin arkadaşlarına dönerek ‘’Azıcık sessiz olun. Hadi başlıyorum.’’ diye seslendi. Birkaç saniye ilham gelmesini beklercesine gözlerini yukarıda bir köşeye odakladı. Ellerini ağzına götürdü, yanındaki arkadaşının kulağına eğildi. Gözleri parlarken dudaklarından bir cümle döküldü. Onu sadece o arkadaşı duydu. 5A sınıfındaki öğrenciler okulun bahçesinde yan yana dizilmiş kulaktan kulağa taşınan bu sözü anlamaya çalışıyorlardı. Grubun ortalarına…
-
Benim Yeni Dünyam
Tuna arkadaşlarıyla birlikte eğlenerek dolaşmayı çok severdi. Fakat pandemi yüzünden dışarı çıkamamak tüm keyfini kaçırmıştı. Okul gezilerinin yeniden başlaması en büyük hayaliydi. Arkadaşlarından uzakta kalmak hiç hoşuna gitmemişti. Babası bir gün sanal gerçeklik gözlüğü almaya karar verdi. İşte bu, tüm sıkıntısını gidermeye yetecek bir haberdi. Gözlüğü alır almaz heyecanla kafasına geçirdi, ilk bulduğu şehir gezme…
-
Denizin Peşindeki Çocuk
Ela “Anne burada yol kapalı. Biraz daha ileri gidelim. İşte, şu sokaktan görünüyor. Hadi çabuk gel!” diyerek koşmaya başladı. “Kızım sabahtan beri dolaşıyoruz. Ayaklarım ağrıdı. Dönelim artık.” “Saat daha erken. Dalgalar ne güzel! Ay, su neredeyse üstümüze sıçrayacaktı.” Ela’nın bulutlara değen sevinci görülmeye değerdi. Masmavi denizi ilk gördüğü an “Anne bu su çok büyük!” diye…