-
Bölüm 3 – Kocaman Sorular
Sahi dev olmamın sırrı neydi? Derya da çok istiyordu fakat onun boyu hep aynıydı. Yoksa onun da mı çikolatalı kek yemesi gerekiyordu? Ama bundan daha önemli bir soru vardı. Ben ne zamana kadar dev kalacaktım? Aslında birkaç günlüğüne kocaman olmak çok eğlenceli olabilirdi. Bir yere gitmek artık eskisi kadar zaman almıyordu. Birkaç adımda sokağın sonuna…
-
Bölüm 2 – Bir Gün Daha Devim
Bir sonraki hedefime ulaşmak için sokakta ilerlemeye başladım. Yolu çevreleyen ağaçlar artık bana eskisi gibi uzun gelmiyordu. Kolumu kaldırsam rahatlıkla elektrik tellerine bile dokunabilirdim. Tabi bunu yapmasam daha iyiydi. Adım attıkça yerden yükselen tozları görebiliyordum. Bu yüzden sanki etrafımda bir bulutla dolaşıyordum. Güliver’in minik insanlar ülkesine gitmiş hali gibiydim. Sokak boyunca yanımdan geçenler şaşkın bakışlarını…
-
Bölüm 1 – Devler Ülkesine Merhaba
Salıncakta sallanırken elimdeki çikolatalı kekten bir ısırık aldım. Ayakkabım sıkmaya mı başladı ne? Neden şimdi böyle oldu ki? Üstelik bunu uzun zamandır giyiyordum. Yani birbirimize gayet alışığız. O an kekin içindeki akışkan vanilya kreması ile göz göze geldim. Kendimi tutmam imkânsızdı. Okulda arkadaşlarım sürekli benimle dalga geçerdi. Ama ders notlarımı isteyecekleri zaman ellerinde mutlaka bir…
-
Tavşi ile Âla
Âla ‘’Sen de nereden çıktın?’’ diye korkuyla seslendi. Tavşi ormanda nasıl da ‘’Pat!’’ diye önüne düştü? Hiç beklemeden ‘’Burası benim evim. Asıl sen burada ne yapıyorsun?’’ diye cevapladı. Arkadaşları ona hep Tavşi diye seslenirdi. Her birinin farklı bir ismi vardı. Bazı tavşanlar kahverengi bazısı ise gri olurdu. Tavşi ise bembeyazdı. Göbeğindeki tüyler her hareketinde havalanırdı.…
-
Uykudan Önceki Lezzet
Burak kulağını açtı, pür dikkat etrafı dinledi. Çıt çıkmıyordu. Babasının horlaması hariç. Onun da uyuduğundan emin olduktan sonra sessizce bir adım attı. Mutfağa ulaştığında dolabın üstündeki o ışıltı kutuyu bulması hiç zor olmadı. Pijamasının kocaman ceplerine kimseyi kuşkulandırmayacak kadar çikolata doldurdu. Bir iki tane ona fazlası ile yeterdi zaten. Odasına geri döndüğünde nefesini tuttu. İlk…
-
Doğruyu Söyle
Ata’ya ‘’Benimle dalga geçme. Hoşuma gitmiyor.’’ dedim. Hem de kaç kere. Fakat o her defasında ‘’Tarz değilsin.’’ diyerek karşıma geçip gülmeyi tercih etti. Bu hiç komik değil. O gün yine aynısı oldu. Özlü sözünü söyledi ve kendi çarpık dişlerine bakmadan ağzını kocaman açarak gülmeye başladı. ‘’Sen kendine bak!’’ diyerek oyun odasından çıktım. Kapı kapkaranlık bir…
-
Tık, tık, tık!
Ayla anneannesi ile birlikte yaşıyordu. Geçen sene annesine veda ettikten sonra anneannesinin bahçe içindeki, upuzun ağaçlarla kaplı evi, onun yeni yuvası oldu. Odası en büyük sığınaydı. Bazen yorganın altına girer, çöken karanlıkla birlikte gözlerden kaybolmak isterdi. En büyük dileği kimsenin ona soru sormamasıydı. Böylelikle hoşlanmadığı şeyler hakkında konuşmak zorunda kalmazdı. Günlerdir aklından aynı düşünce geçiyordu…
-
Kırık Pastel Boya
Yılın en heyecanlı günü gelip çattı. Dilek perisi Nunu’nun en yoğun zamanı. Çünkü bugün nisan ayının son günü. Bora sabah erkenden kalktı. Resim defterinden bir sayfa kopardı. Eskimesine rağmen vazgeçemediği kırık pastel boyalarla dolu kutuyu eline aldı. Beyaz, mavi, siyah ve gri renklerini seçti. Antartika’yı anlatacağı resmi için ilk çizgiyi atmaya hazırdı. Küçükken izlediği çizgi…
-
Lunaparka Biri Aranıyor
Canım çok sıkkın. Bugün annem işten yine uyku saatime yakın döndü. Odamın kapısını açtı. ‘’İyi geceler Sinem!’’ dedi ve odasına çekildi. Hepsi bu. Belki bana sorular sorar diye bekledim. Mesela ‘’Günün nasıl geçti? ’’ dese ne güzel olurdu. Ben de ‘’Anne kimse benimle ilgilenmiyor. Ben galiba görünmezim.’’ diye karşılık verirdim. Acaba annem merak edip de…
-
Labirent Kafe
Eda Labirent Kafe’nin tam önündeydi. İşlemeli, kocaman ana kapıdan geçti. Ayağını içeri uzattı. Yerler masmavi bir halıyla kaplanmıştı. Duvarda ise kocaman bir fotoğraf yer alıyordu. Hızla akan nehrin üzerinde botla ilerleyen ve heyecanı yüzlerinden okunan insanlar vardı. Eda bir süre gözlerini onlardan alamadı. Burayı nereden duyduğunu bir türlü hatırlayamasa da çok merak ediyordu. İçeri geçecekti…
-
Abone Ol
Abone olunmuş
WordPress.com hesabınız var mı? Şimdi oturum açın.
Çocuklar için Öyküler 